O mnie

Na moją wiedzę i kwalifikacje pracowałem wiele lat.

Moje mocne strony to:

  • Unikalne umiejętności prawnicze.
    Ogółem ponad 13 lat doświadczenia na różnych stanowiskach w Sądzie Najwyższym: w latach 2005-2008 – asystent sędziego w Izbie Cywilnej, od 2008 r. – członek Biura Studiów i Analiz, z czego trzy lata (2015-2018) pełniłem funkcję naczelnika Działu Prawa Cywilnego BSiA. Przygotowałem ponad 100 projektów orzeczeń – w tym liczne wyroki i postanowienia publikowane w zbiorach urzędowych Izby Cywilnej (OSNC); ich przedmiotem były kwestie najważniejsze dla praktyki – m.in. odpowiedzialność odszkodowawcza Skarbu Państwa za wykonywanie władzy publicznej, odpowiedzialność ubezpieczyciela oraz odszkodowanie za bezumowne korzystanie z rzeczy. Wydałem liczne opinie do spraw precedensowych przed Sądem Najwyższym, m.in. dotyczących przywrócenia własności kościelnym osobom prawnym, ochrony dóbr osobistych oraz rozmaitych aspektów międzynarodowego obrotu cywilnoprawnego, jak również projekty pytań prawnych rozpoznawanych przez Sąd Najwyższy w składach powiększonych (m.in. przedawnienie roszczeń w tzw. sprawach dekretowych, nieważność uchwał organów spółek handlowych). Brałem czynny udział w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym (sygn. K 8/10), reprezentując Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego jako wnioskodawcę w sprawie.
  • Wybitne osiągnięcia naukowe.
    Jestem uznanym specjalistą prawa prywatnego międzynarodowego (w zakresie m.in. międzynarodowych kontraktów handlowych i spraw rodzinnych), od 2006 r. zajmuję stanowisko adiunkta na Uniwersytecie Warszawskim (najpierw w Katedrze Prawa Europejskiego, obecnie – od 2008 r. – w Katedrze Międzynarodowego Prawa Prywatnego i Handlowego), gdzie aktualnie wykładam prawo prywatne międzynarodowe i podstawy prawa porównawczego (ten ostatni przedmiot w języku angielskim dla studentów wymiany zagranicznej). Posiadam stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych. Napisałem – sam lub we współautorstwie – ponad 60 publikacji naukowych, w tym znaczną część komentarza do ustawy – Prawo prywatne międzynarodowe z 2011 r., dwie monografie książkowe oraz kilkadziesiąt artykułów w polskich i zagranicznych periodykach prawniczych (w języku polskim, angielskim oraz niemieckim). Za rozprawę habilitacyjną pt. Zasada obywatelstwa w prawie prywatnym międzynarodowym. Zagadnienia podstawowe (Wolters Kluwer Warszawa 2015) przyznano mi 1. nagrodę w LII Ogólnopolskim Konkursie Miesięcznika „Państwo i Prawo” na najlepsze prace habilitacyjne w dziedzinie nauk prawnych (2016).
  • Różnorodność kwalifikacji oraz doświadczeń zawodowych.
    Ukończyłem aplikację sądową i złożyłem egzamin sędziowski. Współpracowałem z Helsińską Fundacją Praw Człowieka, m.in. w ramach Programu Spraw Precedensowych. Jestem arbitrem rekomendowanym Sądu Arbitrażowego przy Konferencji „Lewiatan” w Warszawie; orzekam również w Sądzie Arbitrażowym przy Krajowej Izbie Gospodarczej. Nieobce mi jest prawo administracyjne; w czasie odbywania studiów doktoranckich byłem zatrudniony w instytucjach prywatnych i publicznych z sektora edukacji (m.in. Społeczne Towarzystwo Oświatowe i Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli). Doświadczenia praktyczne na tym polu zaowocowały sześciokrotnie wznawianym, poczytnym komentarzem do ustawy o systemie oświaty (Wolters Kluwer 2006, 2008, 2011, 2012, 2013, 2015); obecnie na bazie tej publikacji ukazał się komentarz pod moją redakcją do ustawy – Prawo oświatowe wraz z przepisami wprowadzającymi (Wolters Kluwer 2017). Posiadam wykształcenie i doświadczenie zawodowe w dziedzinie finansów i rachunkowości, co sprawia, że doskonale poradzę sobie z każdym zagadnieniem prawno-gospodarczym. Swobodnie posługuję się w mowie i piśmie językiem angielskim i niemieckim; znam również język francuski.

Staram się, aby prawo nie wypełniało całego mojego czasu. Mam różne pasje życiowe, które realizuję, na ile to tylko realnie możliwe.

Przede wszystkim jestem miłośnikiem dobrej muzyki klasycznej: od wczesnego renesansu (m.in. Josquin des Près, Orlando di Lasso) po wiek XX (Paul Hindemith). Przez kilkanaście lat uczyłem się gry na fortepianie i fagocie; do tego pierwszego instrumentu nadal czasem wracam. Moją żonę Annę poznałem jako członek Chóru Akademickiego Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie oboje przez kilka lat śpiewaliśmy (odpowiednio: sopran i bas).

Poza tym interesuję się filozofią i historią, zwłaszcza powszechną od XVII do XX w. Wiele chwil spędzam na lekturze opracowań naukowych z tych dziedzin, w których poszukuję odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. Jestem głęboko przekonany, że ta wiedza zawsze pomaga prawnikowi w lepszym zrozumieniu otaczającej rzeczywistości.

Nie mniej ważne jest dla mnie życie rodzinne i dwójka moich dzieci: Franek i Łucja.